Naam: Nico van Hemmen
Opleiding: Arbeidsdeskundige
Beroep: Sr. Contentmanager Human Capital Services (HCS).
Ambitie: ‘Ik zou graag als erfenis willen achterlaten dat we eindelijk eens echt gaan helpen.’
Nico functioneerde in 1988 als arbeidsdeskundige binnen de Gemeenschappelijke Medische Dienst. Daar heeft hij WAO-beoordelingen gedaan en alles wat daarmee samenhangt. Samen met de verzekeringsarts. Op enig moment is hij daar weggegaan en heeft hij Bernadette Linssen (zie interview met haar) ontmoet bij een organisatie die artsen en arbeidsdeskundigen detacheerde bij het UWV. Bernadette is naar het UWV teruggegaan en Nico is samen met een paar compagnons HCS gestart. HCS is in 2019 gekocht door Nationale Nederlanden en functioneert nu als uitvoerder sociale zekerheid en Arbodienst voor de bv Nederland. Daar heeft Nico nu een vrije rol. Hij beweegt zich – zoals hij zelf zegt- tussen manusje van alles en het inhoudelijk geweten.
Wat is je betrokkenheid met Mijn Re-integratie Plan (MRP)?
‘Bernadette vertelde mij over MRP en zij was erg enthousiast. Ze heeft mij gevraagd of ik wilde deelnemen aan de tussentijdse meeting van het project, omdat zij erg druk was. Helaas is dat niet gelukt, maar ik ben – vanuit mijn professie- wel benieuwd en geïnteresseerd. Want als MRP in te zetten zou zijn bij problematisch verzuim zou dat heel mooi zijn.
Als mensen ziek uitvallen, zie je vooral hulpeloosheid en het jezelf klein maken. De grote uitdaging is om dat om te buigen. Ik leid veel casemanagers op en in trainingen gebruik ik het voorbeeld van de zwerende vinger. Ik vraag: wie heeft er wel eens een zwerende vinger gehad? Of kiespijn? En waar ben je dan op gefocust? Ja, op die pijnlijke vinger of die kies.
Dus…als je ziek uitvalt, dan ben je gefocust op je onvermogen. En hoe krijg je mensen zover dat ze gefocust raken op wat er nog wél mogelijk is!? Dat is volgens mij de crux.
Hoe kun je geholpen worden om weer op een nieuwe manier naar diezelfde werkelijkheid te kijken?’
Wij bieden ervaringsdeskundige groepscoaching aan gekoppeld aan MRP. Wat vind je daarvan?
‘Je geeft aan dat gestart wordt met veel aandacht voor klachten en beperkingen. Dat lijkt mij belangrijk. Dat dat er mag zijn. Want pas als dat er mag zijn, ontstaat er ruimte om te kijken naar wat er daarnaast ook is, naar wat er mogelijk is.
Die groepscoaching moet wél goed begeleid worden. De coach moet dat kunnen en snappen. Daar zul je criteria voor moeten opstellen: aan welke competenties moet die persoon voldoen? Want lotgenoten kunnen elkaar steunen, maar er zit ook een keerzijde aan. Je kunt elkaar ook de verkeerde kant op bevestigen. Degene die coacht moet werken aan de spiraal omhoog en niet naar beneden. Wij, HCS en Staat van Dienst zijn betrokken bij een project -gefinancierd door ZonMw- om in een vroegtijdig stadium een zogenaamd ‘perspectiefgesprek’ te voeren. Dat gaat om mensen die dreigen langdurig te gaan verzuimen. Staat van Dienst heeft een eigen crew van mensen die werken vanuit eigen ervaringsdeskundigheid. Dat zou een mooie fit zijn met jullie.
En Falke & Verbaan werkt vanuit een gedragsmatige benadering op verzuim en arbeidsongeschiktheid problematiek. Zij hebben een programma waarbij ze juist door groepsbenadering het onderwerp chronische aandoening, niet uit de weg te gaan. Die olifant in de kamer moet een plek krijgen. Je kunt er wel overheen stappen, maar daar verdwijnt hij niet van.’
Waar heeft jouw organisatie behoefte aan?
‘Wij zijn een Arbodienst en ons belang is om mensen zo goed en snel mogelijk terug te brengen in het arbeidsproces. We maken een schifting bij de verzuimmelding. Wat gaat dit worden? Lost dit snel op of niet? Gelukkig lost de meeste verzuimproblematiek vanzelf op. En als het een zeer ernstig medisch verhaal is, dan kunnen wij weinig betekenen, want daar moet in het ziekenhuis aan gedokterd worden.
En dan heb je het problematisch verzuim. Bijvoorbeeld een combinatie van een chronische aandoening; te lang op de tenen lopen; etc., ect. Meestal spelen er meer dingen en is er sprake van Multi-problematiek. Daar stoppen wij onze energie in. Er komt een probleemanalyse, er wordt een Plan van Aanpak gemaakt en er worden interventies ingezet. Daar zou jullie programma een rol in kunnen spelen. In de vorm van een interventie.
Wij zijn altijd zoekende naar wat zou kunnen helpen. Want daar moet het over gaan: helpen we iemand met langdurig verzuim om weer op de been te komen en een goed heenkomen te vinden?’
Wat is jouw hoop, jouw ambitie?
‘Ik zou graag als erfenis willen achterlaten dat we eindelijk eens echt gaan helpen. En dat is natuurlijk een Titanenstrijd, maar elk stapje is er één.’
Dit interview bevestigt dat we met de goede dingen bezig zijn. En dat het de hoogste tijd wordt om dat te laten zien aan derden. De kans om ons te presenteren en daarvan te leren, grijpen we met beide handen aan!