Naam: Roel Hummelink
Opleiding: Human Resource Management (HRM)
Beroep: Ervaringsdeskundige
Ambitie: ‘dat mensen de training volgen. Waar ze wat van geleerd hebben, waar ze weerbaarder door geworden zijn en waar ze lotgenoten hebben gevonden om samen dingen mee te doen.’
Roel heeft HRM gestudeerd in Enschede en hij is ervaringsdeskundige met een psychische kwetsbaarheid. Tijdens zijn studie waren er te veel stressfactoren; thuis en in zijn omgeving. Hij raakte in een burn-out, maar ging toch door. Dat allemaal bij elkaar zorgde ervoor dat hij in een psychose belandde. Dat heeft heel veel impact gehad. Hij leefde een jaar in een wereld, die eigenlijk -bleek achteraf- niet heeft bestaan. Daarna is hij te snel weer doorgegaan met zijn leven. Hij had veel last van paniek en sociale angsten. Bijvoorbeeld een supermarkt binnengaan was te heftig. Toch is hij tijdens die psychose nog afgestudeerd. ‘Dat is een wonder’, zegt hij zelf. Inmiddels heeft hij weer de nodige stappen gezet en wil hij graag anderen ondersteunen.
Wat is je betrokkenheid met Mijn Re-integratie Plan (MRP)?
‘Via Titus -die ik al lang ken- ben ik hierbij betrokken. En ik ben de laatste tijd veel met werk bezig. Ik doe vrijwilligerswerk bij Ixta Noa. Dat is een herstelorganisatie voor mensen die psychische onbalans ervaren. Zij werken vanuit ervaringsdeskundigheid. Heel veel mensen die daar komen hebben moeite met werk. Ze willen graag werken, maar het is vaak nog een stap te ver. Pas als je lekker in je vel zit, kun je die stap zetten. Het is dus belangrijk om te kijken waar het vuurtje weer gaat branden bij mensen. Je moet kijken waar je talenten liggen.’
Waar gaat jouw vuurtje van branden?
‘Ik hoop me in de toekomst weer ondernemer te kunnen noemen. Ik heb laatst een test gemaakt, die over mezelf als persoon ging. Daar kwam uit dat ik een voortrekker ben. Dat ik vaak vooroploop. Dat herken ik wel van vroeger. Toen ik die rol vervulde voelde ik me echt gelukkig. Uit die tijd komt ook de quote die ik belangrijk vind: Ondernemen is de wereld verbeteren door je dromen waar te maken.
Een jaar of vier geleden had ik op een A4-tje een plan gemaakt om mensen naar werk te begeleiden. En ik denk dat dat nog steeds is wat ik wil doen. Toen lag de focus op de weg naar werk, maar ik zou nu meer willen werken aan een onlinetraining om het vuurtje weer aan te wakkeren. Om stil te staan bij de vraag: waar liggen je talenten? Hoe kom je weer goed in je vel? Om daarna pas te kijken welk werk zou passen.
Herstel gaat altijd op en neer, met hobbels. Je moet voorkomen dat je opnieuw in een teleurstelling terecht komt. Want dat herken ik zelf. Ik heb twee psychoses gehad. De tweede was drie jaar geleden. Als je zover teruggeworpen wordt, dan is het extra moeilijk om daar weer uit te komen en te vinden wat je drijft. Bij zo’n terugslag moet je weer onderaan de ladder beginnen. En dan heb je het gevoel dat je telkens op achterstand komt. Het kost tijd om weer zelfvertrouwen te krijgen.’
Op welke specifieke doelgroep zou jij je willen richten?
‘Laatst hoorde ik dat er zo’n 26.000 mensen op de wachtlijst staan voor de WIA. De verwachting is dat dat er in 2030 200.00 zullen zijn. Dat zijn voornamelijk jongeren met psychische problemen. Daar schrok ik van, want dat kan wel eens een ‘verloren generatie’ worden. Jongeren worden geconfronteerd met veel onzekerheid, keuzestress, etc. Ze hadden te maken met Corona, waardoor ze niet makkelijk een sociaal netwerk konden opbouwen. Daar wil ik in de toekomst wat mee doen. Want ik denk dat we zelf veel kunnen oplossen aan die lange wachtlijsten, ook binnen de psychiatrie. Binnen de psychiatrie in de Achterhoek zijn ze nu bezig met een gemeenschappelijke intake met de vraag: wat heb je op dit moment nodig?
Ik merk aan het vrijwilligerswerk binnen Ixta Noa dat het lotgenotencontact mensen een stuk verder helpt. Het biedt (h)erkenning en je leert veel van elkaar. Er zijn mensen die als vrijwilliger prima een functie kunnen vervullen, maar als ze voor diezelfde functie betaald krijgen, dan vallen ze weer terug. Dat heeft te maken met zelfvertrouwen, zelfwaardering en omgaan met druk. Er is dus extra ondersteuning nodig voordat ze betalend werk gaan doen. En ik heb als ervaringsdeskundige best veel bagage om hen er mee te helpen. Daar geloof ik in. Want je ziet het van buiten meestal niet en dan lijkt het of er niets aan de hand is. Maar ervaringsdeskundigen kunnen het bespreekbaar maken.’
Welke verbinding zie je met MRP en wat zijn jouw vervolgstappen?
‘Het is belangrijk om over en weer naar elkaar te verwijzen. Ik denk dat het goed op elkaar aansluit en ik denk dat de groepscoaching die jullie aanbieden ook echt heel waardevol is. Daar speelt ook lotgenotencontact een grote rol. Dat lotgenotencontact meerwaarde heeft is zeker. Dat wordt bevestigd in een Social Return On Investment (SROI) kosten-batenanalyse, uitgevoerd door INVOLV*.
Ik wil trainingen aanbieden, waarbij je jezelf leert kennen en weer stappen gaat zetten naar je herstel. Hoe ga je weer structuur geven aan je leven? Met de focus op de dingen waar je invloed op hebt. En daarnaast een mogelijkheid bieden waarop mensen elkaar kunnen vinden. Ik ben zelf bijvoorbeeld veel bezig met het thema sporten. Wat ik eigenlijk nodig zou hebben is een maatje, een lotgenoot, met wie ik samen zou kunnen gaan sporten.
Ik ga de komende tijd op zoek naar financiering om een eerste stap te kunnen zetten in de ontwikkeling van die training. En starten met een kleine groep. Van daaruit kunnen weer vervolgstappen gezet worden.’
Wat is jouw hoop, jouw ambitie?
‘Dat in 2026 duizend mensen de training volgen. Waar ze wat van geleerd hebben, waar ze weerbaarder door geworden zijn en waar ze lotgenoten hebben gevonden om samen dingen mee te doen. En ik hoop een subsidieverstrekker te vinden.’
Dit interview laat zien hoe belangrijk ervaringsdeskundigheid en lotgenotencontact is. Zo kan ondersteuning afgestemd op behoefte ingezet worden.